Column – 21 augustus 2018

Een gekke vraag

They just wanna, they just wanna
They just wanna, they just wanna,
Oh girls
Girls just want to have fun

In 1983 zong Cindy Lauper haar ‘Girls Just Wanna Have Fun’ de hitlijsten in. Haar pleidooi voor plezier is charmant, maar eenzijdig. Want girls willen echt niet alléén maar fun. Zeker niet als het om ondernemen gaat. We kennen genoeg vrouwen die, net als wij, gewoon aan het werk zijn. Die niet bezig zijn met just fun. Of met het feit dat we girls zijn. Trouwens, we zijn geen girls. We zijn ondernemers. En toevallig vrouwen.

Ons wordt wel eens gevraagd naar onze kijk op vrouwelijk ondernemerschap. Hoewel we hem begrijpen, is het eigenlijk een gekke vraag. Alsof ondernemerschap mannelijk óf vrouwelijk is. Ons inziens zijn er meer en interessantere smaken mogelijk. Niet alle vrouwen zijn immers hetzelfde. Net zoals niet alle mannen gelijk zijn.

In haar boek Een webshop is geen carrière (2011) veegt Marianne Zwagerman de vloer aan met wat ze ‘de mutsencultuur’ noemt: weinig ambitieuze vrouwen die weliswaar ondernemen, maar niet doorpakken. Ze adviseert vrouwelijke ondernemers evenwicht te zoeken tussen ambitie en vrouwelijke charme. Hoewel we het echt niet volledig met Zwagerman eens zijn (we kennen genoeg succesvolle webshops) begrijpen we haar punt: zonder ambitie is ondernemen kansloos. En dat geldt natuurlijk voor vrouwen én mannen.

Feit is dat vrouwen ondervertegenwoordigd zijn in het ondernemerslandschap: volgens het CBS is iets meer dan een derde van de ondernemers een vrouw. Die achterstand ten opzichte van mannen toeschrijven aan het spanningsveld tussen zaak en gezin (wat vaak wordt gedaan) is te makkelijk: ook wij hebben gezinnenmet kinderen én ondernemende mannen. Door duidelijke afspraken te maken kunnen beide partners zakelijk succesvol zijn.

Laatst hoorden we zeggen dat vrouwen bescheiden zijn. Wij hebben daar geen cijfers van, maar het zou kunnen verklaren waarom we minder vrouwen dan mannen aan de ondernemerstafel zien. Immers: bescheidenheid is een mooie eigenschap, maar ze loopt ambitie wel eens voor de voeten. Dus zonder dat we willen oproepen tot borstenklopperij, zou het toch mooi zijn als vrouwelijke ondernemers meer van zich lieten horen.

We hebben bij de laatste OnderNamen Gouden Parel-verkiezing op twee jonge, ambitieuze vrouwen gestemd. Helaas ging de trofee aan de neuzen van horecaondernemers Rianne Sleeuw en Annelie van den Bos voorbij: de Parel ging naar een man. Hij had hem natuurlijk dik verdiend, maar hoe fijn zou het zijn als de lijst Parels ook wat meer evenwicht tussen mannen en vrouwen zou laten zien? Immers, Johannes Vermeer wist het eeuwen geleden al: een meisje en een parel vormen een supercombinatie.

Mariska Bergman (concept/design) en Paulien van de Bunt (concept/design) bij doorendoor ontwerp.